{"id":706,"date":"2018-04-20T22:29:34","date_gmt":"2018-04-20T22:29:34","guid":{"rendered":"https:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/?page_id=706"},"modified":"2019-02-21T11:28:25","modified_gmt":"2019-02-21T11:28:25","slug":"heinrich-von-stephan","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/zasluzeni-dla-nauki-i-techniki-spod-znaku-gryfa-rekomendacje\/heinrich-von-stephan\/","title":{"rendered":"Heinrich von Stephan"},"content":{"rendered":"
by n.n. (est. 1870 portrait), Public Domain, \r\nhttps:\/\/commons.wikimedia.org\/w\/index.php?curid=11673719<\/pre>\n
Heinrich von Stephan (ur. 7 stycznia 1831 w S\u0142upsku, zm. 8 kwietnia 1897 w Berlinie)<\/p>\n
Wiele z dotychczasowych us\u0142ug pocztowych odesz\u0142o lub odchodzi powoli do lamusa. Telegramy, telefaksy dla nowych pokole\u0144 wkr\u00f3tce stan\u0105 si\u0119 jedynie egzotycznymi okre\u015bleniami. Jednak karta pocztowa pomimo tego, \u017ce jest ju\u017c s\u0119dziw\u0105 staruszk\u0105 wci\u0105\u017c ma si\u0119 dobrze. Sztuka epistolarna i tradycja wysy\u0142ania list\u00f3w powoli ju\u017c umiera, ale kolorowy kartonik wysy\u0142any z pozdrowieniami, \u017cyczeniami, z r\u00f3\u017cnych miejsc \u015bwiata nie poddaje si\u0119 tak \u0142atwo. Niewiele os\u00f3b zdaje sobie spraw\u0119 wysy\u0142aj\u0105c kartki pocztowe lub poczt\u00f3wki, \u017ce ich tw\u00f3rca urodzi\u0142a si\u0119 w S\u0142upsku.<\/p>\n
Heinrich von Stephan urodzi\u0142 si\u0119 7 stycznia 1831 roku w S\u0142upsku w rodzinie krawca i rajcy miejskiego Ernsta Friedricha i jego \u017cony Marii Luise, jako \u00f3sme dziecko. Rodzina Heinricha mieszka\u0142a w budynku przy Holstenstrasse 30 (ulica Grodzka) nieopodal s\u0142upskiego rynku. Ojciec przywi\u0105zywa\u0142 du\u017ce do nauki i Heinrich jako dziecko ucz\u0119szcza\u0142 na prywatne lekcje j\u0119zyka w\u0142oskiego, hiszpa\u0144skiego i angielskiego. By\u0142 inteligentnym, zdolnym i pracowitym dzieckiem, kt\u00f3remu nauka nie sprawia\u0142a najmniejszych problem\u00f3w. Szczeg\u00f3lne zdolno\u015bci wykazywa\u0142 w nauce j\u0119zyk\u00f3w obcych. W szkole uczy\u0142 si\u0119 dodatkowo j\u0119zyka \u0142aci\u0144skiego, greckiego i francuskiego. Po ojcu odziedziczy\u0142 r\u00f3wnie\u017c zami\u0142owania i talenty muzyczne \u2013 pobiera\u0142 nauki gry na skrzypcach i fortepianie.<\/p>\n
\u201eOjciec zna\u0142 si\u0119 na muzyce i musia\u0142em wieczorami, co najmniej godzin\u0119, gra\u0107 takie melodie jak: \u201eCzarodziejski Flet „, \u201eWolny Strzelec „, \u201eBia\u0142a\u00a0Dama „, i to tak jak nasz miejski muzyk Lamprecht. Za ka\u017cdym razem, dla zach\u0119ty by\u0142em wynagradzany sze\u015bcioma groszami i wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce bylem bogaty Gdy min\u0119\u0142a wi\u0119c godzina, ka\u017cdy z nas by\u0142 zadowolony. Ojciec, \u017ce us\u0142ysza\u0142 swoje ulubione melodie, ja \u017ce dosta\u0142em sz\u00f3stk\u0119 i moja matka wraz z siostrami, \u017ce si\u0119 to brz\u0119czenie sko\u0144czy\u0142o.\u201d[1]<\/strong><\/a><\/em><\/p>\n
M\u0142ody Heinrich by\u0142 tak\u017ce prawdziwym \u201emolem ksi\u0105\u017ckowym\u201d. Po\u0142yka\u0142 wr\u0119cz ksi\u0105\u017cki, a z ka\u017cdej kt\u00f3r\u0105 przeczyta\u0142 robi\u0142 streszczenia. Szczeg\u00f3ln\u0105 atencj\u0105 darzy\u0142 ksi\u0105\u017cki historyczne oraz z zakresu astronomii. Z dzie\u0142 antycznych pisarzy zdobywa\u0142 wiedz\u0119 o kszta\u0142cie komunikacji w dawnych czasach. W 1847 roku uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 z wynikiem celuj\u0105cym, jednak siedemnastoletni Heinrich nie wi\u0105za\u0142 swojej przysz\u0142o\u015bci z dalsz\u0105 nauk\u0105, lecz z prac\u0105 w s\u0142upskiej poczcie. Rok potrzebny do osi\u0105gni\u0119cia pe\u0142noletnio\u015bci po\u015bwi\u0119ci\u0142 na dalsz\u0105 nauk\u0119 oraz udzielanie korepetycji.<\/p>\n
20 lutego 1848 roku podejmuje prac\u0119 jako pisarz pocztowy w s\u0142upskim urz\u0119dzie pocztowym, w XVII\u00a0wiecznym budynku poczty konnej (mieszcz\u0105cym si\u0119 przy dzisiejszej ulicy Starzy\u0144skiego 3, obecnie nieistniej\u0105cym). Stephan od pierwszych dni pracy da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 nie tylko jako pracowity i sumienny pracownik, ale r\u00f3wnie\u017c jako racjonalizator i innowator \u2013 zaproponowa\u0142 nowe rozwi\u0105zania w dziedzinie stenografii pocztowej. Po roku pracy (na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119) zosta\u0142 przeniesiony do Malborka. Po roku zwierzchnicy przenosz\u0105 Stephana do Naczelnej Dyrekcji Poczty w Gda\u0144sku (20-08-1850 r.). To w\u0142a\u015bnie w Gda\u0144sku \u2013 pomimo, \u017ce nie przepracowa\u0142 trzech lat \u2013 zg\u0142osi\u0142 si\u0119 na egzamin pa\u0144stwowy na asystenta pocztowego. Chcia\u0142 zdawa\u0107 j\u0119zyk w\u0142oski, ale w zwi\u0105zku z tym, i\u017c \u017caden z cz\u0142onk\u00f3w komisji nie zna\u0142 tego j\u0119zyka, wybra\u0142 j\u0119zyk francuski i angielski. Egzamin zda\u0142 z wyr\u00f3\u017cnieniem. W 1850 roku za\u0142o\u017cone zosta\u0142o Niemiecko-Austriackie Stowarzyszenie Poczty i Telegrafu. Obowi\u0105zkow\u0105 (jednoroczn\u0105) s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odbywa w trzecim regimencie artylerii, lecz nawet ten wydawa\u0142o by si\u0119 stracony czas po\u015bwi\u0119ci\u0142 na poznanie dzia\u0142ania wojskowej poczty polowej. W roku 1851, po odbyciu s\u0142u\u017cby wojskowej trafi\u0142 do upragnionej centrali pocztowej w Berlinie, na kr\u00f3tko jednak \u2013 bo popad\u0142 w konflikt z jednym z tajnych radc\u00f3w i po dw\u00f3ch miesi\u0105cach zosta\u0142 \u201ekarnie\u201d przeniesiony do Kolonii. Banicja ta okaza\u0142a si\u0119 dla Stephana szcz\u0119\u015bliwym zbiegiem okoliczno\u015bci. Z Kolonii odprawiane by\u0142y przesy\u0142ki do Francji, Belgii, Holandii, Anglii i za ocean. To w\u0142a\u015bnie tam m\u0142ody Heinrich jak w pryzmacie zaobserwowa\u0107 m\u00f3g\u0142 ca\u0142y chaos przepis\u00f3w dotycz\u0105cych taryf i procedur rozliczania si\u0119. \u00d3wcze\u015bnie tylko w samych Niemczech (Zwi\u0105zek Niemiecki) jest 5\u00a0000 r\u00f3\u017cnego rodzaju op\u0142at, zdarza\u0142o si\u0119, i\u017c nawet do\u015bwiadczonym, wykwalifikowanym urz\u0119dnikom nie udawa\u0142o si\u0119 po\u0142apa\u0107 w pl\u0105taninie przepis\u00f3w. Ambitny asystent wyda\u0142 walk\u0119 ba\u0142aganowi w taryfach pocztowych. Rozpocz\u0105\u0142 badania nad stworzeniem nowoczesnej poczty, opracowa\u0142 plany dotycz\u0105ce uproszczenia zasad wymiany list\u00f3w w kraju i z zagranic\u0105 oraz podj\u0105\u0142 pierwsze kroki w celu stworzenia \u015awiatowego Zwi\u0105zku Pocztowego. Dnia 13 stycznia 1855 roku zda\u0142 z wyr\u00f3\u017cnieniem egzamin na wy\u017cszego urz\u0119dnika s\u0142u\u017cby publicznej. Jednak okres \u201ekolo\u0144ski\u201d wp\u0142yn\u0105\u0142 na \u017cycie Stephana w znacz\u0105cy nie tylko w sferze zawodowej, ale r\u00f3wnie\u017c prywatnej. Rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 j\u0119zyka w\u0119gierskiego, po tym jak zakocha\u0142 si\u0119 w w\u0119gierskiej \u015bpiewaczce operowej Annie Tomala. Stephan nie do\u015b\u0107, \u017ce nauczy\u0142 si\u0119 j\u0119zyka w\u0119gierskiego to po trzech latach zalot\u00f3w zawar\u0142 ze \u015bpiewaczk\u0105 w Hanowerze zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski (17-07-1855 r.). Jeszcze przed \u015blubem otrzyma\u0142 propozycj\u0119 pracy w Dyrekcji Poczty we Frankfurcie nad Odr\u0105, a w marcu 1855 roku zosta\u0142 mianowany sekretarzem, a nast\u0119pnie w maju okr\u0119gowym inspektorem Naczelnej Dyrekcji Poczty we Frankfurcie. 13 stycznia 1856 roku rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w Generalnym Urz\u0119dzie Poczty w Berlinie. W nowej pracy zajmowa\u0142 si\u0119 opracowaniem jednolitej taryfy pocztowej za wysy\u0142ane przesy\u0142ki. Po dw\u00f3ch latach ci\u0119\u017ckiej pracy jego rozwi\u0105zania i pomys\u0142y zosta\u0142y przyj\u0119te podczas na Konferencji Pocztowej w Monachium (1857 r.). Nast\u0119pnie przygotowywa\u0142 konferencj\u0119 pocztow\u0105 dla wszystkich pa\u0144stw niemieckich (Zwi\u0105zek Niemiecki). Zosta\u0142 mianowany Radc\u0105, gdy w sierpniu 1959 roku przeniesiono go do Wy\u017cszej Dyrekcji w Poczdamie (by\u0142 najm\u0142odszym radc\u0105 w historii pruskiej poczty). Po dziesi\u0119ciu miesi\u0105cach powr\u00f3ci\u0142 do Generalnego Urz\u0119du Poczty w Berlinie, a w czerwcu 1860 roku uczestniczy\u0142 w IV Niemieckiej Konferencji Pocztowej we Frankfurcie nad Menem. W 1862 roku przygotowa\u0142 now\u0105 umow\u0119 pocztow\u0105 z Belgi\u0105, a nast\u0119pnie wyjecha\u0142 (listopad) do Londynu by przygotowa\u0107 podobn\u0105 z Wielk\u0105 Brytani\u0105.<\/p>\n
W maju 1863 roku w Pary\u017cu odby\u0142a si\u0119 pierwsza mi\u0119dzynarodowa konferencja pocztowa, inicjatorem spotkania by\u0142 poczmistrz generalny Stan\u00f3w Zjednoczonych. W konferencji wzi\u0119li udzia\u0142 przedstawiciele 15 pa\u0144stw Europy i Ameryki. G\u0142\u00f3wnym celem by\u0142y rozmowy dotycz\u0105ce problem\u00f3w, kt\u00f3rymi powinien zaj\u0105\u0107 si\u0119 przysz\u0142y mi\u0119dzynarodowy zwi\u0105zek pocztowy.<\/p>\n
W listopadzie 1864 roku Stephan wyruszy\u0142 do Kopenhagi (natychmiast po zako\u0144czonej wojnie z Dani\u0105) by podpisa\u0107 mow\u0119 pocztow\u0105. Organizowa\u0142 poczt\u0119 terenow\u0105 w Ksi\u0119stwie Lauenburg, a nast\u0119pnie podpisa\u0142 umow\u0119 pocztow\u0105 z Holandi\u0105. W listopadzie 1865 w Karlsruhe rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 V Niemiecko-Austriacka Konferencja Pocztowa. Podczas niej Stephan przedstawi\u0142 memoria\u0142 o wprowadzeniu karty pocztowej w Prusach. Ze wzgl\u0119du na siln\u0105 opozycj\u0119 Generalnego Dyrektora Poczty, kt\u00f3ry uwa\u017ca\u0142, \u017ce karta \u0142ama\u0142aby tajemnic\u0119 korespondencji, przekaza\u0142 wz\u00f3r swojego projektu Austrii pod nazw\u0105 \u201ePostblat\u201d. Austria projekt przyj\u0119\u0142a i 1 pa\u017adziernika 1869 roku wyda\u0142a pierwsz\u0105 na \u015bwiecie kart\u0119 pocztow\u0105. W 1865 roku obej\u0105\u0142 stanowisko tajnego radcy pocztowego i doprowadzi\u0142 do podpisania uk\u0142adu pocztowego z Hiszpani\u0105 oraz Portugali\u0105. W roku 1866 wybucha wojna pomi\u0119dzy Austri\u0105 a Prusami, a Stephan z oddzia\u0142ami pruskimi wkracza do Frankfurtu nad Menem i przejmuje administracj\u0119 pocztow\u0105 ksi\u0119stwa Thurn und Taxis. Przed\u0142o\u017cy\u0142 pruskiemu rz\u0105dowi memoria\u0142 z \u017c\u0105daniem likwidacji poczty Thurn-Taxis.[2]<\/a> W uznaniu zas\u0142ug zosta\u0142 mianowany Pruskim Administratorem Pocztowych S\u0142u\u017cb Taxsis, a w roku 1867 do Tajnej Wy\u017cszej Rady Poczty. W 1867 roku zwar\u0142 umow\u0119 pocztow\u0105 z Austri\u0105, a rok p\u00f3\u017aniej z Norwegi\u0105, Dani\u0105, Szwajcari\u0105, Belgi\u0105 i W\u0142ochami. W wieku 39 lat (26-04-1870\u00a0r.) zosta\u0142 Generalnym Dyrektorem Poczt Zwi\u0105zku P\u00f3\u0142nocnoniemieckiego. Po raz kolejny rzuci\u0142 si\u0119 w wir pracy tworz\u0105c jednolit\u0105 instytucj\u0119 pocztow\u0105 z o\u015bmiu r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bci. Poczta ta (wraz z poczt\u0105 polow\u0105) zda\u0142a egzamin podczas wojny z Francj\u0105. W roku 1871 zosta\u0142o proklamowane Cesarstwo Niemieckie, a przed Stephanem stan\u0119\u0142y kolejne wyzwania zwi\u0105zane z budow\u0105 jednolitego systemu pocztowego dla zjednoczonych Niemiec oraz te zwi\u0105zane z wprowadzaniem nowych wynalazk\u00f3w i technologii. Stephan wprowadzi\u0142 jednolite przepisy pocztowe dla wszystkich urz\u0119d\u00f3w, jednakowe stawki za przesy\u0142anie paczek i list\u00f3w. Dzi\u0119ki niemu wprowadzono jednakowy znaczek dla ca\u0142ej Rzeszy (pomimo r\u00f3\u017cnych walut) oraz kart\u0119 pocztow\u0105. Ulepszy\u0142 us\u0142ugi pocztowe na wsi prze za\u0142o\u017cenie agencji pocztowych oraz pomocniczych urz\u0119d\u00f3w telegraficznych. W 1873 r. Generalny Urz\u0105d Poczty Rzeszy pod kierownictwem Stephana opracowa\u0142 projekt mi\u0119dzynarodowej umowy pocztowej, kt\u00f3ry zosta\u0142 wys\u0142any do kraj\u00f3w Europy i USA. Przewidywa\u0142 on ujednolicenie taryf pocztowych na listy, druki i papiery warto\u015bciowe oraz po\u0142\u0105czenie okr\u0119g\u00f3w pocztowych w jeden obszar wszystkich kraj\u00f3w, kt\u00f3re podpisz\u0105 umow\u0119. 15 wrze\u015bnia 1874 roku rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 mi\u0119dzynarodowy kongres pocztowy w Bernie, w Szwajcarii. Stephan zosta\u0142 wybrany na przewodnicz\u0105cego komisji odpowiedzialnej za przygotowanie konwencji. Dzi\u0119ki przymiotom Stephana po 24 dniach obrad (9 pa\u017adziernika) wszyscy uczestnicy konferencji podpisali umow\u0119 dotycz\u0105c\u0105 powstania oraz dzia\u0142ania Powszechnego Zwi\u0105zku Pocztowego. Cztery lata p\u00f3\u017aniej kolejny kongres zmieni\u0142 nazw\u0119 instytucji na \u015awiatowy Zwi\u0105zek Pocztowy (UPU – Union Postale Universelle). 30 grudnia 1874 roku jego rodzinne miasto S\u0142upsk nada\u0142o mu honorowe obywatelstwo. Odbieraj\u0105c dokument powiedzia\u0142 do zgromadzonych s\u0142upszczan:<\/p>\n
\u201eMia\u0142em szcz\u0119\u015bcie urodzi\u0107 si\u0119 w mie\u015bcie, kt\u00f3rego szko\u0142om wiele zawdzi\u0119czam, tak\u017ce gospodarce i rz\u0105dom mojego niezapomnianego ojca, stoj\u0105cego mi stale przed oczyma. Przywi\u0105zanie do mojego miasta rodzinnego, jako atrybut wdzi\u0119czno\u015bci zawsze wiernie przechowywa\u0142em, tak wype\u0142nia\u0142o mnie to rado\u015bci\u0105 i dum\u0105, \u017ce si\u0119 do jego mieszka\u0144c\u00f3w mog\u0142em zalicza\u0107.\u201d[3]<\/strong><\/a> <\/em><\/p>\n
W 1876 roku po\u0142\u0105czono administracje poczty i telegrafu, a Heinricha Stephana mianowano Generalnym Poczmistrzem. Stephan \u0142\u0105czy liniami telegraficznymi wa\u017cniejsze miasta Rzeszy, planowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c powstanie \u015awiatowego Zwi\u0105zku Telegraficznego. By\u0142 wielkim entuzjast\u0105 nowych technologii i g\u0142\u00f3wnym propagatorem instalowania aparat\u00f3w telefonicznych we wszystkich urz\u0119dach pocztowych.<\/p>\n
Stephan jako Generalny Poczmistrz zleci\u0142 m.in. budow\u0119 2\u00a0000 nowych budynk\u00f3w pocztowych na terenie ca\u0142ej \u00f3wczesnej Rzeszy. Jeden z nich \u2013 zaprojektowany przez Augusta Kinda – zosta\u0142 uroczy\u015bcie przekazany do eksploatacji w dniu 20 listopada 1879 roku w S\u0142upsku. Stephan uczestniczy\u0142 w uroczysto\u015bciach. [W setn\u0105 rocznic\u0119 \u015bmierci Stephana w g\u0142\u00f3wnym holu Poczty uroczy\u015bcie ods\u0142oni\u0119to po\u015bwi\u0119con\u0105 mu tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105.]<\/p>\n
W 1878 roku sam Bismarck proponowa\u0142 Stephanowi stanowisko ministra finans\u00f3w, lecz ten odm\u00f3wi\u0142 przyj\u0119cia teki. Dwa lata p\u00f3\u017aniej otrzyma\u0142 awans na stanowisko Ministra Poczty Rzeszy. W roku 1885 Cesarz Wilhelm przyzna\u0142 Stephanowi szlachectwo w uznaniu jego zas\u0142ug. W 1888 roku dumni ze swojego obywatela s\u0142upszczanie nazwali najwi\u0119kszy plac miasta jego imieniem (obecnie Plac Zwyci\u0119stwa). W styczniu 1895 roku w dniu urodzin von Stephana, niemiecki w\u0142adca nada\u0142 mu godno\u015b\u0107 Ministra Rz\u0105du Pruskiego, a czerwcu tego roku obchodzi\u0142 25-t\u0105 rocznic\u0119 piastowania urz\u0119du Generalnego Dyrektora.<\/p>\n
Pomimo zdiagnozowanej cukrzycy, von Stephan nie stosowa\u0142 si\u0119 do zalece\u0144 lekarzy i nie przestrzega\u0142 zaleconej diety co pog\u0142\u0119bia\u0142o jego chorob\u0119. Zmar\u0142 8 kwietnia 1897 roku w Berlinie, w wieku 66 lat. Podczas pogrzebu za jego trumn\u0105 sz\u0142o dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy ludzi. Obecnie Heinrich von Stephan jest \u2013 poza nieliczn\u0105 grup\u0105 os\u00f3b, mi\u0142o\u015bnik\u00f3w poczty, czy filatelist\u00f3w \u2013 postaci\u0105 zapomnian\u0105. Nies\u0142usznie, bo odcisn\u0105\u0142 pi\u0119tno reformatora, innowatora, czy wizjonera nie tylko na poczcie niemieckiej, ale r\u00f3wnie\u017c poczcie \u015bwiatowej. Warto przypomnie\u0107 \u017cyciowe motto von Stephana, kt\u00f3re zapisa\u0142 tu\u017c przed \u015bmierci\u0105 na ok\u0142adce starego kalendarzyka:<\/p>\n
\u201eMy\u015bl, co chcesz
\n<\/em>R\u00f3b, co powiniene\u015b
\n<\/em>Chro\u0144, co kochasz
\n<\/em>Milcz, gdy si\u0119 burzysz
\n<\/em>M\u00f3w, gdy musisz
\n<\/em>Pracuj z ochot\u0105
\n<\/em>Nie popadaj w k\u0142opoty
\n<\/em>M\u00f3dl si\u0119 do Boga\u201d[4]<\/strong><\/a><\/em><\/p>\n
 <\/p>\n
[1]<\/a> Jerzy Henke \u201eHeinrich von Stephan. Najwybitniejsza posta\u0107 Ziemi S\u0142upskiej XIX wieku.\u201d, S\u0142upsk 2010<\/p>\n
[2]<\/a> Niemiecka rodzina ksi\u0105\u017c\u0119ca, kt\u00f3ra w XVI wieku odegra\u0142a kluczow\u0105 rol\u0119 w kszta\u0142towaniu si\u0119 europejskiej poczty. Przedstawiciele dynastii Thurn und Taxis pe\u0142nili nadrz\u0119dn\u0105 funkcj\u0119 pocztow\u0105 do ko\u0144ca \u015awi\u0119tego Cesarstwa Rzymskiego w 1806 roku. W 1815 roku stracili monopol po przeniesieniu przez Napoleona Bonaparte prawa do prowadzenia us\u0142ug pocztowych na rzecz Zwi\u0105zku Re\u0144skiego – do kt\u00f3rego zosta\u0142a w\u0142\u0105czona ta i inne niemieckie rodziny ksi\u0105\u017c\u0119ce.<\/p>\n
[3]<\/a> Jerzy Henke \u201eHeinrich von Stephan. Najwybitniejsza posta\u0107 Ziemi S\u0142upskiej XIX wieku.\u201d, S\u0142upsk 2010<\/p>\n
[4]<\/a> http:\/\/www.slupsk.pl\/heinrich-von-stephan-od-pisarza-pocztowego-do-ministra-poczty-rzeszy-39294\/<\/p>\n
 <\/p>\n
\n
\n
\n
\n
autor: Marcin Osi\u0144ski, Ko\u0142o Naukowe Historyk\u00f3w Akademii Pomorskiej, czerwiec 2018<\/pre>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Heinrich von Stephan (1831-1897) ur. w S\u0142upsku. Jako pierwszy zg\u0142osi\u0142 pomys\u0142 wprowadzenia mo\u017cliwo\u015bci wysy\u0142ania kart pocztowych bez kopert.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":951,"parent":717,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-706","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/706","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=706"}],"version-history":[{"count":30,"href":"http:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/706\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1254,"href":"http:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/706\/revisions\/1254"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/717"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/wp-json\/wp\/v2\/media\/951"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/e-bialek.pl\/spodznakugryfa\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=706"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}